Mintzkov

Datum: zondag 21 augustus 2011
Locatie: Hoofdpodium Grote Markt
Website: http://www.mintzkov.be

Na het strakke en rechtlijnige „360°? wilde Mintzkov zijn muziek op 'Rising Sun, Setting Sun' weer een beetje verder opentrekken. De derde plaat van het Antwerpse vijftal laat dus een gestroomlijnder en dansbaarder geluid horen, waarin het toetsenwerk van Pascal Oorts dit keer een opvallend prominente rol speelt. “We wilden meer beweging in de songs”, vertelt zanger-gitarist Philip Bosschaerts. “Of beter: een ànder soort beweging.”
De nieuwe cd werd geproducet door Jagz Kooner, een Brit die voordien al met Primal Scream, Kasabian, New Order en Reverend & The Makers had gewerkt. Kooner, ooit lid van Sabres of Paradise en ook actief als DJ-remixer, hoorde de demo?s van Mintzkov via zijn management en was meteen weg van het „krautrockgehalte? van de groep. In de studio wilde hij vooral de anthem-kwaliteiten in haar nummers naar boven spitten. “Wanneer je een goed refrein hebt, pak er dan meteen mee uit en verstop het niet aan de staart van een liedje”, luidde zijn devies.
Niettemin zette Mintzkov hem regelmatig op het verkeerde been: het 5/4-tempo van „The Simple Future? of de vreemde structuur van „Roadbuilding? bracht Kooners beeld van de muziek aan het wankelen. Gaandeweg maakte onbegrip echter plaats voor bewondering. Aan de nummers van Mintzkov moet je nu eenmaal even wennen.
Of de producer dan helemaal nooit ingreep? Toch wel. Zo wist hij uit „Opening Fire?, oorspronkelijk een abstracte, epische song, een beknopt popliedje te destilleren en overtuigde hij de groep ervan dat de rustige afsluiter „Gemini? in al zijn kaalheid beter werkte dan met een gelaagde instrumentatie.
Een belangrijke troef blijft voorts de ontwapenende samenzang van Philip Bosschaerts met bassiste Lies Lorquet. De laatstgenoemde is trouwens als gastzangeres te horen op de jongste platen van dEUS en The Go Find.
Zoals bekend zijn Bosschaerts? teksten geen lineaire verhaaltjes, maar bestaan ze uit een zorgvuldige opeenstapeling van beelden en metaforen. Wel tekenen zich op Rising Sun, Setting Sun al na enkele luisterbeurten vage thema?s af. De zanger, onlangs dertig geworden, lijkt bijvoorbeeld geobsedeerd door het voorbijgaan van de tijd en het overschrijden van grenzen. Tegelijk zit er dit keer opvallend veel berusting in de songs. “Aan de dingen in het leven die je niet kunt veranderen, hoef je geen tijd of energie meer te verspillen."
'Rising Sun, Setting Sun komt gelijktijdig uit in de Benelux, Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, Denemarken, Noorwegen, Zweden en Finland. Een Franse release volgt in het najaar.
Het artwork voor de nieuwe plaat is een schilderij van Kati Heck, een Duitse kunstenares die in Antwerpen woont en wier werk over de hele wereld verspreid is. Heck leverde enkele tekeningetjes voor het cd-boekje en gaf de groep de toelating om „Fratzenpleite?, een doek van 3x3 meter dat in een museum in L.A. hangt, als hoesillustratie te gebruiken.
Een perfect beeld bij een nagenoeg perfecte popplaat. Play it loud!