Datum: zondag 21 augustus 2011
Locatie: Zijpodium Ijzerenleen
Website: http://www.theneonjudgment.com
Koude oorlog, de doodsreutels van de zware industrie, Reagans kruisraketten: het België van het begin van de jaren tachtig loopt gebukt onder een troosteloos grauwe nevel, en dat geldt dubbel voor wie jong is en de euvele moed bezit werkloos te zijn. Voor TB Frank en Dirk Da Davo blijkt de donkergrijze atmosfeer echter een vruchtbare voedingsbodem. Een minimum aan instrumenten en een surplus aan woede en frustratie zijn voldoende om van The Neon Judgement de meest relevante groep van het tijdsgewricht te maken. Primair-machinale beats stuiteren koppig tegen de snokkende gitaarriffs van TB, terwijl Da Davo ruw-analoge klanktapijten uit een korzelige synthesizer perst. Teksten zijn geen verhalen, maar slogans of the heart, en nummers krijgen titels als ‘Factory Walk’, ‘TV Treated’, ‘Too Cold To Breathe’ en ‘Concrete’. De soundtrack bij een ijstijd, waarbij de groep en passant mee de blauwdruk uittekent voor zowat alle latere electrogenres.
Nadien wordt de muziek van The Neon Judgement warmer en melodieuzer, al worden experimenten nooit geschuwd. Invloeden zijn welkom zolang ze relevant zijn: de cafard van Gainsbourg en de country van Johnny Cash worden aan de borst gedrukt, maar de basis blijft: woede, liefde, beats, songs die er staan omdat ze moeten geschreven worden. Het is precies dát gevoel dat, wanneer TB Frank en Dirk Da Davo in 1999 besluiten om tijdelijk wat afstand te nemen van The Neon Judgement, blijft doorzinderen bij de vele fans die de groep onderweg heeft gemaakt. Fans zoals Dave Clarke, Tiga en The Hacker, die zélf zijn uitgegroeid tot bepalende figuren binnen een intussen wereldwijde electroscene. Het respect is groot, en dat blijkt zich niet te beperken tot een kleine incrowd: wanneer de groep in september 2007 het podium van de Ancienne Belgique opwandelt, zit de zaal afgeladen vol.
Met “Smack”, hun eerste studio-cd sinds “Dazsoo” (1998), bewijst The Neon Judgement nog niets aan relevantie te hebben ingeboet. Titels als ‘The Great Consumer’, ‘Leash’ en ‘We Are Confused’ doen terecht vermoeden dat het bloed nog steeds kookt, en dat withete gevoel werd verwerkt tot een precisievuurwerk van vintage Neon Judgement songs: eigentijds en herkenbaar, hard en compromisloos, maar evengoed swingend en hoopvol. Goed dat ze er zijn.
